Nieuws en mededelingen

:: Verslag Jeugd-NK Kyokushinkarate Doredrecht06-10-2012

Het team jonge vechters bestaat uit elf deelnemers, namelijk: Najmedinne, Jari, Stephen, Robin, Otbert, Pieter, Mitchell, Dylan, Jelle, Berde en Dimitri. Er zijn mij, en de andere senseis, sempais en helpers, een aantal dingen positief opgevallen. Wat ik persoonlijk het leukste vond is dat de groep met ervaren en onervaren vechters perfect in balans was. Daar bedoel ik mee, de oudere jongens hielpen de jonge met hun ervaring. En de jongens waren elkaar aan het aanmoedigen uit volle borst. Als een vechter een partij gevochten had en als winnaar of als verliezer de tatami afstapte, werden ze door de hele groep bemoedigend toegesproken. Shihan zegt altijd dat we een Kyokushin familie zijn, en dat we voor elkaar moeten zorgen en elkaar moeten helpen. Daar heeft Shihan zelf altijd in voorop gelopen, en in de tijd dat ik nu karate doe heb ik gezien dat het altijd wordt overgenomen door zijn leerlingen. En die leerlingen geven het stokje door aan de nieuwe leerlingen. En nu heb ik gezien dat de groep ervaren vechters weer hetzelfde ook doet voor de nieuwe groep, waarop ook zij ooit het stokje weer door kunnen geven. Om de woorden van Shihan maar weer eens aan te halen: ´Samen staan we sterk´.

En dat we samen sterk staan was wel te zien zaterdag, zo maakte Najmedinne een mooie ushiro mawashi gelijk in het begin van de partij. Snel, goed getimed en zijn kracht goed gedoseerd. Het gaat in zijn leeftijdscategorie nog steeds om punten maken en niet om iemand KO te schoppen. Jammer alleen dat de scheidsrechters er geen puntje voor gaven. De jongen waar Najmedinne tegen vocht was niet zo een nette vechter, hij schopte door toen Najmedinne op de grond lag en gaf het twee maal een stoot op zijn kaak. Najmedinne had hierin mee kunnen gaan, maar hij bleef netjes en kalm. Dit heeft hem de winst van de partij opgeleverd. Jari vocht de eerste partij niet geheel naar zijn kunnen vond ik, dat heb ik hem ook verteld. Jari gebruikte de tijd die hij had tussen zijn partijen door om een beetje te mediteren en zo zijn focus te vergroten. De partij daarna heeft hij ook overtuigend gewonnen. Stephen en Robin hebben tegen elkaar gevochten in de finale, het is vaak zo dat als twee mensen van dezelfde sportschool elkaar bevechten de partij een beetje slap overkomt. In dit geval vlogen de vonken ervan af, en opmerkelijk is dat Robin een blessure aan zijn heup heeft en hier toch zover mee heeft weten te komen. Otbert ´de bliksemschicht´ heeft zijn vliegensvlugge beentechnieken weer tentoon gesteld. Voorheen raakte hij nog wel eens uit het veld geslagen als hij een partij niet won, nu heeft zijn verliespartij verwerkt en de strijd voor derde en vierde plaats weten te winnen met twee waza-ari.

Het mooiste hebben we voor het laatste, Dimitri, Dylan, Pieter, Berde, Mitchell en Jelle. Dit is de groep met de jongste en nieuwste vechters. Sommige van hun hebben al wel eens een jeugd toernooi gedaan in Nederland of België, en andere hebben alleen in de sportschool op het dojokampioenschap gevochten. Nieuwe ervaringen, groot publiek, vreemde jongens van andere sportscholen. Dat kan allemaal heel eng zijn, en misschien wordt je er een klein beetje bang van. Wat ons opgevallen is bij deze jongens, is dat ze inderdaad zenuwachtig en een beetje bang waren. Maar dat ze toch de tatami op stapte en dat ze toch lieten zien wat ze waard zijn. Bij Dimitri zagen we dat hij flink vooruit gegaan is met het stoten vanuit zijn dekking, handen goed hoog en hij had overzicht over zijn tegenstander. Helaas had hij een paar keer een goede stoot van zijn tegenstander gekregen, maar vocht na een waza-ari wel helemaal zijn partij uit. Dylan heeft ook zijn partij uitgevochten. Hij heeft wel niet gewonnen van zijn tegenstander, maar toen ik hem met rechte rug en geheven hoofd van de tatami af zag lopen, zag ik dat hij van zijn grootste tegenstander gewonnen had, namelijk zichzelf. Pieter heb ik helaas niet zien vechten, maar hij kon me vertellen dat hij het wel heel leuk vond en een volgende keer zeker weer mee wil doen. Dat belooft nog wat! Mitchell had voor het eerst ervaring met een toernooi buiten onze sportschool. Een beetje onwennig liep hij de tatami op,  maar toen de eerste paar technieken gemaakt waren begon het vertrouwen in zichzelf te groeien. Halverwege de partij scoorde hij zelfs een waza-ari met een scherpe mawachi-geri, en won hierdoor zijn partij. Jelle kan mij nog steeds verrassen. Hoe rustig hij is als persoon, zo een tijger wordt hij op de tatami. Volgens mij kan hij niet wachten op het volgende toernooi. Berde is derde! De eerste keer ook buiten onze sportschool, de enige partij die hij verloor was van een beer.

Het komt erop neer dat alle vechters zich zichtbaar ontwikkeld hebben, de een op techniek de ander als persoon. En iedere keer komt er weer een beetje bij. Graag wil ik Shihan bedanken voor zijn lessen in karate en het leven. Shihan heeft niet alleen mij of sensei Victor of sensei Fabian weten te motiveren. Maar ook zoveel andere mensen, mensen waar ik nog steeds tegenop kijk binnen onze sportschool of daarbuiten. En Els, omdat mede dankzij haar de processen altijd blijven rollen.

Ik hoorde Shihan laatst zeggen in een gesprek: ´je moet niet twijfelen!´. Zoals zoveel, bleven ook die woorden van Shihan in mijn gedachten hangen. Je moet niet twijfelen aan jezelf, als je het wilt…ga ervoor!

Osu,

Sensei Dirk.

« terug